Pijn aan de achillespees kan behoorlijk in de weg zitten en hardnekkig zijn. In het begin voel je misschien alleen wat stijfheid bij het opstaan of tijdens de eerste minuten van het hardlopen. Vaak ga je er vanuit dat het wel weer wegzakt, dus blijf je doorgaan met belasten. In een later stadium kunnen ook alledaagse activiteiten zoals wandelen of traplopen vervelend worden. Van daaruit komt dan de twijfel: waar doe je goed aan met deze klachten, rust nemen of blijven bewegen?

Bij peesklachten ligt het antwoord vaak ergens in het midden. Volledig ontzien maakt de pees niet sterker, maar steeds doorgaan met dezelfde belasting kan de klachten juist blijven prikkelen. De truc is om de juiste hoeveelheid van belasting te vinden en deze vervolgens stap voor stap weer uit te breiden.

Wat is een achillespees tendinopathie?

De achillespees verbindt de kuitspieren met het hielbeen en krijgt tijdens lopen, springen en rennen grote krachten te verwerken. Als de pees langdurig meer wordt belast dan hij op dat moment kan verdragen, kan deze gevoelig worden. We spreken dan van een achillespees tendinopathie. De klachten ontstaan vaak na een verandering in belasting. Door bijvoorbeeld in korte tijd snel op te bouwen met hardlopen, wandelen of sporten na een rustige periode, kan er op die manier een overbelasting van het peesweefsel ontstaan.

We maken grofweg onderscheid tussen klachten in het middelste gedeelte (mid-portion) van de pees en klachten bij de aanhechting (insertie) op het hielbeen. Dat onderscheid is belangrijk, omdat de belasting en oefenopbouw soms net anders moeten worden aangepakt.

Grip krijgen op wat speelt

Bij de behandeling beginnen we niet met één standaard oefening, de aanpak van peesklachten is maatwerk. Eerst brengen we daarom in kaart wanneer de klachten zijn ontstaan en welke belasting de pees dagelijks krijgt. Hoeveel wordt er gelopen of gesport? Is de trainingsomvang recent veranderd? Hoe reageert de pees de volgende ochtend?

Ook werk, dagelijkse activiteiten en herstelmomenten kunnen hierin meespelen. Het gaat niet alleen om de vraag waardoor de klacht ooit is begonnen, maar vooral om wat ervoor zorgt dat de pees op dit moment gevoelig blijft.

Rust alleen is niet de oplossing

Wanneer iets pijn doet, is minder doen een logische reactie. Bij een plotseling opgekomen klacht kan tijdelijk gas terugnemen ook heel verstandig zijn. Langdurig volledig rust houden werkt bij achillespees tendinopathie echter meestal niet in je voordeel. De pijn kan tijdelijk afnemen, maar tegelijkertijd krijgt de pees nauwelijks een prikkel om weer sterker te worden. Zodra je dan weer gaat hardlopen of sporten, kan dezelfde belasting daardoor opnieuw te veel zijn.

Daarom kiezen we liever voor relatieve rust: provocerende activiteiten tijdelijk aanpassen, terwijl je zoveel mogelijk actief blijft met bewegingen en activiteiten die de pees wél goed verdraagt.

Belasting aanpassen zonder alles te stoppen

Loadmanagement vormt een belangrijk onderdeel van het herstel. Voor een hardloper kan dat betekenen dat het aantal kilometers tijdelijk wordt teruggebracht of dat snelheidstraining en heuvels even worden geschrapt. Voor iemand die tijdens het werk veel loopt of staat, kan het nodig zijn om de belasting gedurende de dag anders te verdelen.

We gebruiken de reactie van de pees daarbij als graadmeter. Een beetje pijn tijdens belasting hoeft niet automatisch verkeerd te zijn, belangrijker is hoe de klachten zich tijdens de activiteit ontwikkelen en hoe de pees later op de dag en de volgende ochtend reageert. Wanneer de klachten duidelijk blijven oplopen, is dat meestal een teken dat de belasting te veel is geweest.

Op die manier zoeken we naar het niveau waarop je de pees wel belast, maar niet steeds opnieuw over de grens gaat.

De achillespees moet weer leren om kracht te verdragen

Uiteindelijk moet de pees ook weer meer aankunnen om de dagelijkse belasting en het sporten weer aan te kunnen. Gerichte activiteitenopbouw en krachttraining vormen daarom belangrijke pijlers van de behandeling. 

Dat begint soms vrij eenvoudig, maar wordt in de loop van het herstel steeds verder opgebouwd. Van gecontroleerde kuitheffingen naar zwaardere krachttraining, en uiteindelijk naar snellere en veerkrachtigere bewegingen zoals springen en hardlopen wanneer dat voor iemand relevant is.

De bekende excentrische oefeningen zijn hierbij één mogelijkheid, maar niet de enige. Er is geen sterke aanwijzing dat één specifieke vorm van kuittraining voor iedereen beter werkt. Het belangrijkste is dat de belasting voldoende is, geleidelijk wordt verhoogd en past bij het niveau dat iemand uiteindelijk weer wil bereiken.

Een wandelaar heeft immers iets anders nodig dan iemand die drie keer per week wil hardlopen of weer een voetbalwedstrijd wil spelen.

Herstel kost tijd

Een pees is notoir voor zijn langzame aanpasvermogen. In het algemeen staat daar 3 maanden tijd voor. Het is dan ook niet vreemd wanneer een achillespees na enkele weken nog gevoelig is. Een goede opbouw duurt al snel minimaal enkele maanden en ook daarna kan verdere opbouw nodig zijn.Dat betekent niet dat er in die periode niets verandert, we kijken juist naar verschillende tekenen van vooruitgang.

Is de ochtendstijfheid afgenomen? Kun je meer herhalingen uitvoeren? Kun je zwaarder trainen? Wandel of ren je verder voordat klachten ontstaan? En herstelt de pees sneller na een belasting?

Dat zijn allemaal tekenen dat de belastbaarheid vooruitgaat, ook als de pees nog niet volledig pijnvrij is.

Bij de aanhechting soms nét een andere aanpak

Niet iedere achillespeesklacht gedraagt zich hetzelfde. Bij klachten precies op de aanhechting aan het hielbeen kan diepe buiging van de enkel extra gevoelig zijn, omdat de pees daarbij tegen het hielbeen wordt gedrukt. In de eerste fase kan het daarom verstandig zijn om kuittraining vanaf een vlakke ondergrond uit te voeren en diepe enkelbuiging juist wat te beperken. Later kan ook die belasting weer worden opgebouwd als dat nodig is voor sport of dagelijkse activiteiten.

Ook hier geldt dus: niet vermijden voor altijd, maar tijdelijk aanpassen en vervolgens weer uitbreiden.

En shockwave dan?

Shockwave wordt regelmatig aangeboden bij langdurige achillespeesklachten. Ook binnen ons Pees Herstel Centrum kan deze behandeling ter sprake komen, maar niet als standaardbehandeling en zeker niet als vervanging van de aanpassingen in activiteiten en oefenopbouw.

Het wetenschappelijke bewijs voor een extra effect van shockwave is namelijk niet volledig overtuigend. Sommige onderzoeken laten verbeteringen zien op gebied van pijn en functie, terwijl andere geen duidelijk voordeel vinden ten opzichte van andere behandelingen of een placebo-behandeling. Een recente systematische review uit 2026 pleit dan ook voor het niet routinematig toepassen van shockwave.

Wanneer klachten ondanks een langere periode van goed uitgevoerde belastingaanpassing en oefentherapie echter hardnekkig blijven, kunnen we samen bespreken of shockwave in jouw situatie een aanvullende optie is. Daarbij zijn we duidelijk over wat er wel en niet van verwacht mag worden.

De basis blijft ondertussen hetzelfde: de pees voldoende sterk en belastbaar maken.

Onze aanpak bij achillespeesklachten

Binnen ons Pees Herstel Centrum proberen we eerst goed te begrijpen waarom de pees gevoelig is geworden en welke belasting iemand uiteindelijk weer aan moet kunnen.

Van daaruit bestaat de aanpak voornamelijk uit informatie en advies, tijdelijk aanpassen van provocerende belasting en een gericht oefenprogramma waarmee we de kracht en belastbaarheid geleidelijk verhogen.

We geven het herstel daarbij ook de tijd die een pees nodig heeft. Niet door alleen maar af te wachten, maar door gedurende die periode steeds de juiste volgende stap te zetten.

Het uiteindelijke doel is niet alleen dat de achillespees minder pijn doet. We willen vooral dat je weer voldoende vertrouwen én belastbaarheid hebt om te wandelen, werken of sporten op het niveau dat bij jou past.

Wil jij aan de slag met jouw klachten? Neem contact op via ons contactformulier, of bel ons op 0118 - 714 714